Monthly Archives: Oktober 2014

Lewensreis

Pak vir jou ‘n koffer,

pak vir jou ‘n tas.

Gryp ‘n strandsak

maar onthou tog net jou jas.

 

Jy mag kom net soos jy daar is,

of tof ‘n uur vooruit…

maar onthou dat na God

die eind reis is.

 

lewensreis IMG_7229

Categories: Gedigte, Slakgedagtes | Lewer kommentaar

Liewe Hanlie

Dis tyd om jou verjaardag te vier en ek kan nie glo ons het al die half eeu merk bereik nie! Ek het darem nog ‘n paar maande van ‘jeug’ aan my kant, maar helaas… jy is nou ‘n tannie!

Ons het mekaar ontmoet voor ons skool toe gegaan het, want ons sussies was maats. Dit was so half onafwendbaar dat ons ook maats sou wees, want hulle oor-en-weer kuiery het altyd die hele kaboedel sussies ondertoe ingesluit. Basies was jy my eerste kennismaking met ‘n sosiale lewe, weet jy dit?

In die laerskool was ons keuses vir maats maar beperk, ons ou plaasskooltjie het maar gewoonlik rondom tagtig-negentig kindertjies in TOTAAL gehad. Ons het daai sewe jare saamgestap, ons het baklei, ons het gelag, ons het gehuil. Die lekkerste wat om saam te speel.

In ons ogies was julle sooo ryk. Jou pa het meer as een trekker gehad. Julle het ‘n bakkie én ‘n kar gehad. Julle het FIETSE gehad. Dit was by julle wat ek ook geleer fiets ry het, eers op daai vreeslike groot yster driewiele, en later gewone fietse. Ek dink nie jy het regtig verstaan dat ek net wou fiets ry wanneer ons by julle was nie. Vir jou was dit ‘n gegewe, vir my was dit ‘n luukse. Toe ons later EEN  fiets tussen almal gekry het, het ek middae en middae op en af en op en af gery… Voete op die handles, wind in die hare – vry!

Hoërskool was vir my nogal ‘n groot skok. Skielik was ons in ‘n skool met ver oor ‘n duisend leerlinge, en ek, introvert, het dieper en dieper terug getrek. Omdat ons dieselfde vakkeuses gehad het, was ons natuurlik van die begin tot die einde in dieselfde klas, ons hele twaalf jaar van skool. Ons was steeds maats, en soos in die laerskool het ek soms die pad gevat en ander vriendinne gehad. Soms was dit jy. Maar ons het altyd teruggegaan na mekaar toe. Jy het my altyd met ope arms in jou nuwe vriendekring ontvang as myne uitgesuur het.

Na skool het ons ou plasies van Langberg die wêreld ingevaar. Jy is universiteit toe en ek is technikon toe. Jy het floreer met die studentelewe, ek is getroud. Ons lewens het niks meer gehad wat ons aan mekaar gebind het nie. Daar was nie selfone en sosiale media om kontak te hou nie, en so het ons baie skielik uitmekaar gedryf. Ek het baie na jou verlang, maar omdat jy my nooit gekontak het nie, was ek ook maar te trots om jóú te kontak.

Soos mens ouer word, wil jy weer op jou ou voetspore loop, soek jy weer die mense wat jou gevorm het. My kinderjare se grootste beitels was jy en Christa. In ons leeftyd maak Facebook en ander sosiale media maak dit maklik en een-twee-drie weet ons weer wat aangaan in mekaar se lewe, ken ons mekaar weer.

Ek het jou man gevra om uit my handwerk repertoire vir jou iets te kies waarvan jy sal hou en sy keuse het op ’n kremetart geval. Dis met liefde gemaak, met heimwee na ’n vergete tyd uit ons jeug.

Tye verander en ons is ouer. Wyser. Dis makliker nou vir my om te sê wat in my hart is. Ek het jou altyd as vanselfsprekend in my lewe gesien, totdat ek jou nie meer gehad het nie. Vandag kan ek vir jou sê dankie. Dankie – dat jy altyd daar was vir my. Dankie – dat jy my altyd terug gevat het as ek ander maatjies gehad het. Dankie – dat jy ‘n integrale deel is van dit wat my menswees gevorm het.  Jy was ‘’n goeie beitel vir my.

Vyftig is ‘’n groot verjaardag. Dankie dat ek hierdie spesiale dag met jou en jou familie mag deel. Mag jy emmersvol seëninge ontvang vir die res van jou lewe,  jy verdien dit.

Kremetart op canvas

Kremetart op canvas

Categories: Lankal terug, Omgee | 12 Kommentaar

‘n Week van lekker werk

Dit was lekker om na ‘n baie stresvolle termyn bietjie tyd te he vir dinge wat vir my lekker is. Dit gee my weer woema vir ‘n lang tyd…

iBoké

Ondanks wat die grootste gros mense dink, het onderwysers het baie min tyd vir hulle self. Van die begin van hierdie jaar af moet alle punte voor die aanvang van ‘n skoolvakansie by die departement ingehandig word. Dit plaas ons vir ‘n paar weke onder baie groot druk, MAAR… dit gee ons dan ‘n welverdiende vakansie sonder merkwerk. Voorbereiding vir die nuwe termyn moet egter nog gedoen word, so ons kom nie skotvry af nie.

Dis lekker om te sê dat ek al my handwerk doelwitte hierdie week bereik het. Ek het verder met my glas ge-eksperimenteer…

Ek het pewter geskenke gemaak en mosaïek ingesluit in ‘n multimedia servethouer.

Twee ander doelwitte was om te lees, iets waarvoor ek bitter min tyd het, en om vir ‘n slag iets vir een van my ander blogs te skryf. Beide is gedoen… Dan het ek tussen deur ook tyd spandeer aan…

View original post 145 more words

Categories: Biodiversiteit op die plaas, Familie, My klein slakkies, Plaaslewe, So doen Slakke dit | Lewer kommentaar

‘n Stukkie van my hart is uitgeruk

Dis geen geheim dat ek lief is vir die natuur nie, en dat ek omgee vir die plante en diere en elke klein goggatjie. Ek het al letterlik duisende foto’s van elke lewende en nie-lewende ding wat ek dokumenteer vandat ons die plaas gekoop het einde 2003. Elke lewendige organisme probeer ek identifiseer en maak ruspes groot om te sien hoe die volwasse insek lyk. Ek is die trotse eienaar van my Caterpillar Rearing Badge. Hierdie data word aan wetenskaplikes gestuur en op hierdie manier dra ek op ‘n eenvoudige manier by tot nuwe wetenskaplike inligting. Ek is ‘n paar weke gelede genader deur ‘n persoon oorsee wat van my data en foto’s in sy boek gaan gebruik.

Meer as 350 verskillende blommende plante is al op my lysie, en die hoeveelheid insekte, spinnekoppe en ander lewende organismes groei teen ‘n tempo. Ek kan elke plant se plek gaan wys waar ek dit gekry het.

Ek het ‘n intense passie om elke indringerplant te beveg met alles beskikbaar, om sodoende biodiversiteit te bewaar vir my nageslag. Ekself loop dae in skoolvakansies om Lantana uit te roei, dis benewens twee permanente werkers wat ons aangestel het slegs vir daardie doel. Jaarliks kry ons ook hulp van Work for Water, in die vorm van plantgif en ‘n span wat vir twee weke kom help uitroei. Dis ‘n langsame proses, daar is saad in die grond vir baie jare en so vinnig as wat jy uitroei, kom dit maar weer op. Maar stadig maar seker wen ons weiding terug. Stadig. Maar seker.

Party blomme is algemeen, ander het ek een keer gesien en nooit weer nie. Tot sover het ek vier orgideespesies gekry, een daarvan die lieflike epifiet, Ansellia africana.. Hy groei net op een plek op die plaas en Roelf het al male sonder tal gesê ek moet hom gaan verdeel en ‘n stukkie in ‘n boom by die huis kom vestig. Elke keer het ek gesê nee, dalk volgende seisoen. Wilde plante hoort tog waar hulle hoort… Dis word immers op die Rooi Data Lys geklassifiseer as ‘vulnerable’

Although no accurate values for the number of individuals or subpopulations are known due to the widespread nature of its distribution, it is it known that entire areas are destroyed during collection of Ansellia africana. Even if several subpopulations are known to exist within protected areas, large numbers of A. africana are under no form of protection and with the constant (or increasing) level of harvesting apparent throughout its range a population size reduction over the last few decades (generation length estimated as approximately 10 years) of over 30% can be inferred. This is based on the actual levels of exploitation and a reduction in mature individuals which are often the focus for collection, with the additional threat of habitat destruction. A future reduction of 30% over the next 30 years is also suspected due to their being no sign of a reduction in harvesting levels nor habitat destruction. This species has been categorized as Vulnerable under criteria A2cd and A3cd.”

Ansellia africana

Ansellia africana se pragtige geel blommetjies is ook welriekend

ansellia africana IMG_3127

Ansellia africana, in natuurlike habitat

As ek hom maar by my huis geplant het, dan het hy dalk nie afgebrand nie, want een van die groot redes waarom hy so onwettig gestroop word is om huishoudings teen weerlig te beskerm. “This species is an ornamental, and is therefore heavily collected throughout its range. In South Africa it is used as a love charm, as an antidote for bad dreams and at homesteads to ward off lightning.”

‘n Paar weke gelede het kwaaddoeners ‘n veldbrand gestig by die pad waar die plaas grens met die bure. Roelf en skoonseun het vieruur in die oggend gaan blus en die buurman gekontak waar die vuur vandaan gekom het. Hulle het nie hulle kant gebring nie en net na elf die volgende dag was die vuur buite beheer en het weer oorgekom na ons toe. Negentig persent van ons plaas het gebrand, ons het ‘n sebra en wildebees verloor… en ons koop nou nog voer aan vir ons diere.

Die naweek na die brand het ons bestek geneem en aangesien dit lente is en tyd vir my Ansellia om te blom, was dit een van my prioriteite om te gaan kyk of hy oorleef het. Die bos waarin hy groei het gebrand, met klein kolletjies wat oorleef het. Soos ons aangestap het, was my hart in my keel… as en swart net waar jy kyk… Nader en nader en toe Roelf sê “Kyk… rondom die orgidee se boom het dit nie gebrand nie!” Ek wou huil van blydskap… dis juis so mooi skoon van Lantana na die Work for Water span daar gewerk het, en dis dalk die rede dat dit nie in daardie spesifieke plek gebrand het nie.

My blydskap het verander in woede… waar my pragblom moes wees, was… niks. NIKS. Nie swart gebrande as nie, net niks. Iemand het my plant gesteel. My plant waarop ek so heilig was en nie eers self wou verdeel nie, is af gesteel. ‘n Stukkie van my hart is uitgeruk. Weg vir altyd, want dit was die enigste een op die plaas… net nog ‘n deeltjie in die stroperstatistiek van ons land. Indien die persoon wat hom geneem het dit dalk nog gebruik het as muti vir ‘n siekte, dan sou ‘n spinnerakkie dalk die gat in my hart kon toemaak. Maar as deel van bygelowe? Nee, daarvoor is die gat te diep vir selfs ‘n spinnekop om te probeer klim.

Net die oorblyfseltjies van 'n paar worteltjies is bewys dat daar wel 'n epifiet aan dit tak gegroei het

Net die oorblyfseltjies van ‘n paar worteltjies is bewys dat daar wel ‘n epifiet aan dit tak gegroei het

Categories: Plaaslewe, Slakverdriet | 19 Kommentaar

Create a free website or blog at WordPress.com.