Desember

… is die maand van die jaar waarvan ek die meeste hou. Buiten dat dit vakansie is, is dit SOMER!

Tyd vir blog was daar tot sover nie, en die enigste rede waarom ek nou tyd het om iets op te sit is omdat dit eintlik ‘n weenklag is omdat my liewe Roelf vandag weer moes terug Pretoria toe om môre te begin werk. Wat my in sak en as laat, en vreeslik alleen.

Ons het tot sover BAIE BAIE hard gewerk… op die plaas en aan ons nuwe huis. Ons het net Kersdag en die dag daarna nie ‘verlof’ geneem nie. Selfs op Oujaar het ons tot amper sesuur gewerk en ons het die Nuwejaar ingewy met Pompom (Camputoclinium macrocephalum) spuit. Die Pompom begin saadskiet, hulle steur hulle nie aan enige spesiale dae nie.

Die hele huis buiten die stoep het vloerbedekkings gekry. Die teëls is in waar dit moet in, en al die ander vertrekke het van die nuwerwetse gelamineerde hout. Die plafonne is eerste gedoen, al die skroewe buiten die stoep se gaatjies is opgevul met Polyfilla en die basislaag van al die plafonne is geverf. Die bekabeling van die krag is klaar, al die toilette werk, die huis is klaar geverf aan die buitekant, my badkamermuur is geverf en party vertrekke se plafonne het hul finale laag verf gekry. Dis maar die groot werk wat gedoen is, die magdom klein goedjies is te veel om op te noem.

Meet en pas...

My aanstaande skoonseun sê sy lobola is nou laaankal afbetaal, hy werk nou aan ‘n erfporsie… Die kinders het almal hulle deel kom bydrae, en ook ‘n spesiale dankie vir neef Stefan wat twee dae van sý verlof afgestaan het om te kom help bou.

en dan kort dit nog net afronding...

Dit is my missie in die lewe om die biodiversiteit op ons plaas te beskerm, en ek het baie hard gewerk en daar lê nog twee weke se verlof vir my voor… Dit maak my hart baie bly om te sien dat my harde werk begin vrugte afwerp. Waar ek ander jare sakke vol Pompom  blomme oes, het ek nou nog nie eers twee sakke vol nie. Die bure moet nou net hulle deel ook begin doen, want alles wat hulle los se saadjies word maar net deur die wind opgetel…

Om die Granadinas (Passiflora subpeltata) wat in die bome inrank uit te ruk verniel vir my. Hulle ruk maklik uit, wortels ook na die lekker reën, maar die dorings… o die dorings van die lantana (Lantana camara) waarin dit oprank maak my gaar… Terwyl ek werk is ek nie eers bewus dat dit my krap nie, maar wanneer ek vanaand stort dan brand daai skrapies soos vuur van die lantana se gif.

Gevegswonde in die oorlog teen indringerplante

Ek het vir my ‘n oorpak gekoop, maar dan oorverhit ek weer. Van díé gemors het ek nou al ‘n paar sakke vol vrugte ge-oes. Ek kan verstaan dat Lantana en Pompoms vir iemand mooi was om die land in te bring. Maar Granadinas! Dit stink vrot en is giftig, vir wat iemand nou daardie granadilla  wou invoer weet nugter alleen.

Saans is ons te moeg selfs vir lees. Die e-Boek uitgewer Boekemakranka wat deur my sus Trisa bedryf word se presente is net afgelaai en word gebêre om later te lees wanneer dit weer rustiger hier by ons gaan.

Die bietjie ‘vrye tyd’ wat ek vir myself gun word gebruik om dinge met my hande te skep. Ek het vir my dogters piouter juweledosies gemaak vir Kersfees, en is halfpad met ‘n muurbehangsel vir my nuwe huis. ‘n Mosaïek vir my stoep is darem beplan en die benodigdhede is gekoop…

Die voorreg om heeldag in die veld te kan loop maak op vir die skrape, ek sien die mooiste goed… Die hoogtepunt vir díé seisoen is verseker ‘n pragtige krapspinnekoppie. Ek het hom op ‘n Pompomblommetjie gekry en toe ‘n kilometer huistoe gestap om my kamera te gaan haal. Met my terugkoms was hy nog op sy blom, maar het intussen vir hom ‘n by gevang. Wat dit nog meer spesiaal maak is die vliegie wat ook op die by is. Volgens my insekteboek behoort hierdie vlieg aan die familie Milichiidae en hulle hang rond by predatore se vangs om daar te aas. ‘n Soortgelyke foto as myne is in die insekboek. Die middag laat was die by leeggesuig en het die spinnekop gewag vir sy volgende prooi… Hy het vir twee dae op die blom gesit voor hy groener weivelde gaan soek het, en eers tóé het ek daardie blommetjie gepluk om te gaan verbrand.

Die blom, die spinnekop, die by en die vlieg, elkeen vervul sy doel in die groot skepping

Môre beplan ek weer die hele dag in die veld, en so ook vir die volgende paar weke. Vanaf die vierde Januarie is daar ‘n jongman wat vir drie weke saam met my kom werk op die plaas. Hy is ‘n student wat graag praktiese ondervinding wil opdoen op ‘n plaas en is bereid om te kom help met die indringerplantbeheer. Roelf het ook vir hom ‘n paar lekker werkies uitgedink soos om die rooibokbevolking te tel. Marina werk so by ons plaaslike veearts, en dit sal vir my ‘n plesier wees om sy tyd hier leersaam en aangenaam te maak in ruil vir sy werk. Hy is bereid om net vir kos en slaapplek te werk vir die drie weke, en weet nie dat ek hom gaan betaal nie.

Januarie is die maand waarvan ek die tweede meeste hou… dis nog somer en ek het nog twee voltydse weke oor op die plaas…

Advertisements
Categories: Plaaslewe | Sleutelwoordw: ,,, | 3 Kommentaar

Artikelnavigasie

3 thoughts on “Desember

  1. Jou foto is so mooi !

  2. Terug pieng: Soms moet ‘n mens ‘n strepie trek « Slakkelak

Lewer kommentaar

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out / Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out / Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out / Verander )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out / Verander )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: